Biliyor musunuz ?

  Ne kadar oldu bilmiyorum ama sadece içimi dökeceğim.Kırıldım.Üzülüyorum.Ağlamak istiyorum.Sevdiğim kişiyi arkadaşım seviyor.Eriyorum.Bitiyorum.Lanet ediyorum hergün.Hergün.Neden ben ? Neden benim sevdiğim çocuk ? Sırf arkadaşım seviyor diye susuyorum pradon ACI ÇEKİYORUM.
  Herkes pes ediyorum diye kızıyor.Sonra takma diyorlar.Bir karar verin artık demeyeceğim.Sadece kendi bildiğimi yapıcam.Onunla tanışmak için uraşıcam.Ama nasıl ? Kahretsin nasıl.Mutluluğu istediğim için kalbim bu kadar mutsuz.Farkındayım.HERKESDEN NEFRET ETMEK duygusunu biliyor musunuz ? Zannetmem.Bir gün o duyguyu tadar da yanlızlığınızda kaybolur görünmez olursanız beni anlayabilirsiniz.Hoşçakalın...

Bu hayat sizin, onların değil...

Bütün insanlar umur sanmamalı. Hele gereksiz olanlar hiç umur sanmamalı. Nedenini bilmiyorum ama son günlerde hiç kimseyi umursamıyorum ve gerçekten çok mutluyum. Gerçekten mutluluğun formülünü buldum gibi. Hiç olmadığım kadar iyi hissediyorum kendimi. İnsanların benim hakkımda ne düşündüğü, yada arkamdan ne konuştuğu umurumda değil. İlk başlarda bunu yapmak oldukça zordu. Ama bunu başardım diyebilirim.
Önünüzden geçiyorlar ve sizi umur samıyorlar. Belki de umur samıyormuş gibi yapıyorlar. Ama sonuçta size bunu hissettiriyorlar. Peki onlar bunu size yaptığında mutlu olurken siz neden üzülüyorsunuz? Biraz da kendinizi düşünmeyi öğrenin. Hep başkalarını düşünürseniz hayatınız gerçekten bir çıkmaza dönüşebilir. Sadece kendinizi düşünün demiyorum. Tabii ki yardıma ihtiyacı olanlara yardım edin ama havalı, kendini bir şey sanan, bir tek kendini seven insanları neden bu kadar önemsiyorsunuz? Siz onları önemsedikçe onlar kendilerini daha çok önemsiyorlar. Bunun size bir faydası yok. Onların dediklerini, yaptıklarını önemsemeyin. Siz kim olduğunuzu biliyorsanız geriye kalan her şey koca bir yalan.
Küçük şeylerden mutlu olmayı öğrenin mesela... En komik giysinizi giyin ve aynanın karşısında saçma saçma bir sürü resim çekilin. Arkadaşınız olmasına gerek yok. Bunu kendinizde yapabilirsiniz. Yüzünüzü palyaço gibi boyayın ve eğlenin. Size çirkinsin diyenleri de takmayın. Bu gerçekten çok eğlenceli :) Çünkü bu hayat bir kez yaşanıyor. Eğlene bildiğiniz kadar eğlenin ve insanların sizin hakkınızda olan düşüncelerini önemsemeyin. Bu hayat sizin, onların değil... EsSunar...Ben 'E'... Eşini bulamadığınız çorabınız kadar önemli...

Beynim Acımasız Bir Katil

   .Kalbimin saçmaladığını'na kanaat getirdim..Git ve onunla konuş derdi bana kalbim.Yapamazdım.Belkide bu yüzden onun hep aptal bir kan  pompalayıcısı olduğunu düşünürdüm.
    Beynimi dinlemeye karar verdim.Çünkü o duyguları katmıyordu işin içine.Mantıklı düşünüyordu.Asla diyordu bana.Asla onunla konuşma yoksa  pişman olursun o seni sevmiyor aslada sevmeyecek.Haklı mı bilmiyorum.Hangisini dinlemeliyim onuda bilmiyorum.
   Beynim acımasız bir katil gibi öldürüyor tüm iyi duyguları.Kalbim ise küçük bir çocuk kadar masum olmayı tercih ediyor.Peki ya benim tercihim hangi yönde olmalı? Evet evet kalbimi es geçmeliyim yoksa yine kırılacak yine kanayacak yine canı yanacak.Bu sefer kaldıramayabilir.Gerçekten bu seferde ona kalbime yüklenemeyeceği dertleri yüklemeli miyim..Ona bunu yapmaya hakkım var mı?.Ah hayır yok.Söylemiştim beynim mantıklı ve bir katil kadar kararlı.İnanın bana böylesi daha iyi.Sadece mutlu olduğumda kalbimi kabuğundan çıkarmalıyım..Bu da eski yaralarımı kapatmamı sağlayacak.
   Nasıl bir borç bitmeden yeni bir borç yapmak tehlikeliyse işte kalbimizde açılan yaralarda aynı öyle.Bir yara kapanmadan yeni yara açmak diğerini unutturmaya değil  daha çok kanamasına yardım eder.
 Ben 'S'... EsSunar...Eşini bulamadığınız çorabını kadar önemli...

Makyaj Yerine Maske Kullananlar Sizden Nefret Ediyorum

                        Makyaj Kutusu Gibidir Hayat

  Hayatımızın makyaj kutusu gibi olduğu gerçeğini hiç bir şeyle değişmem.Nedeni de şu.Evet biz  ruj sürüyoruz ve güzel olabiliyoruz.Ve bir maske takıp ta farklı olabiliyoruz.
   Kısacası oynuyoruz da diyebilirim.Hangimiz oynamıyor ki zaten.Önüne gelen yalancı olmamış mı..Bizi kandıranlar aslında maske takan dostlarımız değiller mi.?Sınıfa bakıyorum da 40 tane yalan görüyorum tamı tamına 40 tane yalan.Sanki özellikle bizim sınıfa toplanmışlar.Yada tüm dünya ya mı toplanmışlar demeliydim.
   Ve ben yalan söylüyorum.Hiç bir çözümüm yokken yalan söylüyorum.Ne ben sütten çıkmış ak kaşığım nede bunu okuyan sen.Haksızsın demeyin bana.Sınıftakilerin yüzüme gülüp arkamdan konuşması ne saçma.Aslında takmıyorum.Deniyorum.Takmamayı deniyorum..Bu daha doğru olur.İlk başlar da çok kırıldım.Savaşmayı denedim.Ama sonra anladım ki delilerle uğraşmaya değmez.Sonra kendini bir şey sanacak falan.Allah korusun.
    Bugün bir yazı okudum yapılan hatalar sayesinde tecrübe kazanılır diye.Hayır yanılıyorlar yenilen kazıklarla tecrübe kazanılır.Çünkü sen ne kadar iyi olmaya çalışırsan çalış birileri geliyor ve seni bozuyorlar.O zaman kötülük ve nefret nedir anlıyorsun.Sana öğretiyorlar.Hayat  bu neye göğüs germen gerekecek belli olmaz.
   Belki bir aptal belkide kendini bir şey sananlar.Nereye kaçarsan kaç  bulur seni  bu iki nefret edilen grup topluluğu.İş hayatında bile peşindeler.Ne yaparsın.Hayvan her yerde hayvan.Eğitilme aşamasını çoktan geçmiş.Tamam tamam hakaret etmeyeceğim.Doğru söylüyorsunuz.Ben sevmiyorum diye onlara  kötü sözler söylemek zorunda değilim.Hakkım yok da zaten.Ama peki onların neden böyle bir şeye hakları var.Onlar neden benim arkamdan gülerek konuşuyorlar.Sıkıldım ve bunaldım.Şimdi bu yazıyı görseler hemen kendilerini  tanırlar tek yapamadığım ise bu gerçekleri onlara söyleyememek.

Ben 'S'... EsSunar...Eşini bulamadığınız çorabını kadar önemli...

Seni üzenler arkalarına bile dönüp bakmazken sendeki bu geriye dönme çabası niye?

Okulların açılmasına çok az kaldı. Geçen yıl kavga ettiğim kişilerle aynı sınıftayım. Üstelik kavga ettiğim kızların tarafında olmayı tercih eden bir de erkek arkadaşım var. Ama yapabileceğim hiçbir şey yok. Ne onlar için sınıfımı değiştiririm, ne de başka bir şey... Ne halleri varsa görsünler demeyi öğrenebilmeli insan. Benim hayat felsefem bu oldu artık. İnsanların hakkımda ne düşündükleri zerre kadar umurumda değil. Çünkü ben ne olduğumu gayet iyi biliyorum. Ve bence asıl önemli olanda bu. İnsan kendini bildikten sonra çevresindeki insanlar onun yanında pire gibi kalıyor. Kendini az da olsa sevmeyi öğreniyorsun onları önemsemeyince. Şimdi düşünüyorum da kaç yıldır kanka dediğim insana bile pire gibi bakmayı başarabiliyorsam hayatta hiçbir şey için üzülmeme gerek yok. Onlar beni önemsemiyorlarsa ben neden onları önemseyerek kendimi üzeyim? Hayat o kadar kısa ki, eğlenmek, gülmek varken neden onları düşünerek kendime acı çektireyim? Çünkü bu hayatta önemli olan kendini ezdirmemek. Çünkü bu hayatta önemli olan kendini bir bok sananlara aslında bok kadar önemsiz olduklarını gösterebilmek. 

 He kısa bir not daha: Umursamayın :)

Ben 'E'... EsSunar...Eşini bulamadığınız çorabını kadar önemli...

Sanki kıtlıktan çıkmışlar :/

Bugün annemle birlikte alışveriş merkezine gidelim dedik. Bayramlık bakmak için değil, öylesine gezmek amaçlı, bir şey bulursak alırız diye. Neyse gittik içeri adımımı atar atmaz iğrenç ötesi bir koku ve hemen ardından gözlerimi kaldırdığımda gördüğüm insan kalabalığı. Millet sanki kıtlıktan çıkmışcasına alışveriş yapıyor. Ulan neden bayrama bir gün kala herkes alışveriş yapıyor anlayamıyorum gerçekten. Sanki bütün yıl bugünü beklercesine alışverişe gelmişler. Ellerinde bir sürü kıyafet, kabinlerde çıkardıkları kavgalar falan yetmiyormuş gibi bir de elimden beğendiğim bluzu aldı bir tanesi. Sanki ömrü boyunca sadece bayramdan bir gün önce alışveriş yapıyormuş gibi davranıyorlar. Anlayamıyorum. Gerçekten anlayamıyorum. Gidersin edebinle adabın la bayram alışverişini yaparsın çıkarsın. Bunda zor olan ne var? Hayır illa zorlaştıracaklar. Milletin alışverişini de zehir edecekler. İnsanlıktan çıkmışlar lan, delicesine alışveriş yapıyorlar. Saçmalamayın lütfen. Bu millet fakirliğinde ne demek olduğunu gördü. Ne çabuk unuttunuz öyle eskileri? Bayram sevinci falan kalmadı içimde ama İyi Bayramlar.  Ben 'E'. EsSunar...Eşini bulamadığınız çorabınız kadar önemli...

Bu kadar önemsemeyin !

Ya sinir oluyorum şu erkekleri çok fazla önemseyen kızlara. Neymiş efendim onsuz yaşayamazmış, nefes alamıyormuş onsuz, o yanında olmadığı zaman içi çok kötü oluyormuş. Lan ne alakası var. Bu kadar çok önemsemeyin şunları. Onlarda kendilerini bir şey sanıyorlar sonra. Bensiz yapamaz nasılsa havasına giriyorlar. Böyle yaparak sadece kendinizi küçük duruma düşürüyorsunuz. Onlar sizin hayatınız değil.  Hepimiz hayatın oyuncağıyız. Onların sizden fazlası yok, sizinde onlardan eksiğiniz yok. Siz onları tepenize çıkardıkça ülkemizdeki kadına şiddet oranı daha da çoğalıyor. Siz eşitsiniz lan. Onsuz da yapabilirsiniz. Belki hayatın oyuncağısınız ama erkeklerin değil! Onların sizi kullanmasına izin vermeyin. Bu yaptığınız sadece geri zekalılık. Bunu anlasanız hiçbir sorun olmayacak Bir gün inşallah erkekleri bu kadar önemsememek gerektiğini anlarsınız ! Ben 'E'.EsSunar...Eşini bulamadığınız çorabınız kadar önemli...